Paranormal Activity: The Ghost Dimension

“Fuck me, Ryan! Next time I’m staying at Mom’s!”

The Exorcist uit 1973 kennen we allemaal. Sindsdien koesteren menig filmmakers de droom om hetzelfde shockeffect na te streven. PARANORMAL ACTIVITY baadt in dezelfde demonische sfeer, maar – waar het aan het begin nog entertainment en horror wilde leveren, puurt hij tegenwoordig enkel geld uit zijn franchise. Gewoon omdat het kan (want; Hollywood). Intussen zitten we aan het zesde deel in de Paranormal Activity-saga en – halleluja! – de producenten verklaren dat het de laatste in de reeks is.

Paranormal-Activity-Ghost-Dimension-Gregory-Plotkin-1-photo-420_690-photo-663x369

De nieuwste worp, met de al even zielloze titel THE GHOST DIMENSION, begint waar de vorige film eindigde. Kort daarna maken we, anno 2013, wederom kennis met een oninteressant gezinnetje, dat zijn geluk wil beproeven in een nieuw huis. Dat gezin met ouders Ryan en Emily en dochtertje Leila komt in een kast van een huis terecht, waarop je je afvraagt waarom een driekoppig gezin zo’n enorme woning nodig heeft – al zie je deze trend wel vaker in horrorfilms. Die vraag is nog niet uitgesproken of de familie Fleeges krijgt bezoek van Mike, broer van Ryan, en Skylar, een vriendin van de moeder. De rest is een herhalingsoefening van wat we in de vorige found footage films te zien kregen; her en der waait een meubelstuk de kamer rond, een nietszeggende spookverschijning maakt zijn intrede, andere voorwerpen (of mensen) worden op de een of andere onnodige manier naar de aanwezige camera geslingerd. Ach. Suspension of disbelief, weet je wel. Maakt het allemaal wat draaglijker om zien.

Paranormal-Activity-Ghost-Dimension-Gregory-Plotkin-4-photo-420_937-photo-663x369

Zeker op het einde wordt de film een parodie van zichzelf. De uitdrukking ‘veel geblaat, maar weinig wol’ is een treffende beschrijving van de laatste vijf à tien minuten. Chaos ten top en hierdoor verliest regisseur Gregory Plotkin de geloofwaardigheid en het verhaal uit het oog. Waarom en hoe deze film zou bijdragen aan de hele plot, is me een raadsel en het publiek zou zelf met een camera op Halloween dezelfde sfeer kunnen creëren. Na een aantal films uit de reeks te hebben gezien, kom ik tot de conclusie dat PA noch in het hokje horror, noch in de categorie ‘film’ kan worden gestopt. Deze misbaksels doen oneer aan filmmakers met enige artistieke ambitie. Het is dat ik wist wat me te wachten stond (zo lagen de verwachtingen omtrent de acteurs niet al te hoog), maar het blijft een gruwel om de korte speelduur vol te houden. Het is mooi genoeg geweest. Afvoeren die handel!

“Fuck me, Ryan! Next time I'm staying at Mom's!” The Exorcist uit 1973 kennen we allemaal. Sindsdien koesteren menig filmmakers de droom om hetzelfde shockeffect na te streven. PARANORMAL ACTIVITY baadt in dezelfde demonische sfeer, maar – waar het aan het begin nog entertainment en horror wilde leveren, puurt hij tegenwoordig enkel geld uit zijn franchise. Gewoon omdat het kan (want; Hollywood). Intussen zitten we aan het zesde deel in de Paranormal Activity-saga en – halleluja! – de producenten verklaren dat het de laatste in de reeks is. De nieuwste worp, met de al even zielloze titel THE GHOST DIMENSION,…

Review Overview

Acteerprestaties - 3.5
Verhaallijn - 3
Sfeer - 2
Spanning - 2

2.6

Beoordeling: De familie Fleeges, bestaande uit vader Ryan, moeder Emily en hun jonge dochter Leila, verhuist naar een nieuwe woning. In de garage ontdekken ze een videocamera en een doos met videobanden. Als ze door de lens van de camera kijken, beginnen ze de paranormale activiteiten die zich rond hen afspelen te zien, met inbegrip van de wederopstanding van de jonge Kristi en Katie.

Laat hieronder een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

*